Ik ben Marianne, alleenstaande moeder van Frederik. Mijn echtgenoot overleed kort na de geboorte van mijn zoontje. Ik maakte dan ook een erg moeilijke periode door. In het begin kon ik nog wel rekenen op steun van mijn familie. Deze woont echter te ver. Mijn vriendin hielp me veel, maar het bleef zwaar. Het verlies van mijn echtgenoot, een zoontje dat erg veel aandacht nodig heeft en een veeleisende job, zorgden ervoor dat ik af en toe het noorden kwijt was. Ik vreesde dat ik niet meer in staat was mezelf onder controle te houden. Ik voelde behoefte om af en toe een weekend voor mezelf te hebben. Zo zou ik tot rust kunnen komen.

De psycholoog gaf mij de tip om te gaan informeren bij een dienst voor pleegzorg. Daar hadden ze enkele gezinnen die bereid waren in te staan voor de opvang van kinderen gedurende weekends en vakanties. Na een gesprek met die gezinnen, kon ik een keuze maken. Frederik gaat nu om de veertien dagen bij dat onthaalgezin.

Voor hem betekent dat een weekendje uit logeren gaan bij een soort oma. Hij kijkt er telkens naar uit. Weekendje uit logeren gaan bij een soort oma. Hij kijkt er telkens naar uit. Voor mij betekent het een manier om het vol te houden.

Reactie Sopeh

Gezinnen die alleen in de weekends een kind opvangen, noemen we een onthaalgezin. Het gaat om kinderen die nog thuis wonen.